Obudziła się wiosna tu i tam,
rozrzuciła kwiatki wszędzie nam.
Łąki kaczeńcami ozdobiła a nad polami się zastanowiła.
Kiedy świat cały malowała skowronka w polu ujrzała.
Piosenkę z nim zanuciła i gniazdo w trawie uwiła.
W lesie zobaczyła kukułkę – o ciepłych krajach porozmawiała.
Nawrzucała do kosza fiołków i z powrotem na łąkę odleciała.
Tam spotkała bociana, który klekotał już od rana:
– Zbuduję na kominie gniazdo duże, a potem odbędę długie podróże.
I kiedy tak wiosna sobie spacerowała stara wierzba się nagle odezwała:
– Droga wiosno mam żal do ciebie, o wszystkich pamiętałaś tylko o moich kotkach zapomniałaś!